Oude grienden
Oude grienden zijn grienden, zoals ze in Rhoon en Biesbosch nog beperkt te zien zijn. Daar worden ze nog net als vroeger onderhouden, hetzij op een veel kleinere schaal.
Een griend is een plaats waar veel knotwilgen op akkers groeien. Of zoals in de Biesbosch natuurlijk is ontstaan. In ons land worden al verschillende eeuwen grienden aangeplant en geëxploiteerd.
Voor de echte productie maken we dus geen gebruik van een enkele knotwilg langs de sloot. We halen dit uit een griend. In de oudheid werd er al gebruik van de wilg gemaakt. Normaliter word de wilg om de 2 tot 4 jaar gekapt. De wilg was een belangrijk onderdeel van de landbouw. Men sorteerde toen de wilgen takken naar behoefte alleen wat er overschoot ging naar de waterbouw. Tegenwoordig wordt er veel minder gesorteerd en gaat bijna alles naar de waterbouw. Men maakte er vroeger manden, fuiken, meubels, bonenstaken, bezem-en schopstelen en beschoeiingen van.
Er zijn enkele musea waar dit nog te zien is o.a. het Biesbosmuseum. In de jaren 60 van de vorige eeuw zijn veel toepassingen van de wilg vervangen door kunststof. Daardoor kwamen veel grienden in verval. Geen afzet meer en de grienden werden niet meer gekapt.
Klik op de foto's om naar de foto albums te gaan.
De oude grienden die nog gekapt worden hebben daarom een andere functie gekregen. Ze zijn er voor toerisme, een stukje cultuur en voor de natuur zelf. De oude grienden zijn vaak in het beheer van S.B.B, G.Z.H., of Landschappen. Van Aalsburg heeft daar dan ook verschillende onderhoudscontracten mee. We onderhouden op dit moment ongeveer 140 hectare oude grienden. Wat doen we dan? 's Winters kappen en de bossen rijshout naar vaste laad en los plaatsen vervoeren. In de zomer verwijderen we de ongewenste plantengroei, zodat de wilgen niet belemmerd worden in hun groei. We gebruiken daarvoor speciale bosmaaiers. Met een normale bosmaaier beschadig je de stekken en loop je jezelf telkens vast.
De wilg is geen waterplant, maar hij groeit wel het beste op laag polderland of dicht bij een rivier. Vroeger was dit land vaak te drassig om er een ander product op te zetten. Op zulke, voor de boeren waardeloze gronden werd dan wilg geplant. Het water diende ook goed afgevoerd te worden. Hiervoor werden greppels gegraven. Deze horen na iedere hakbeurt leeg geschept te worden. Ook dit zware werk verzorgen wij.
Een veel gestelde vraag is, hoe komt het dat de wilgenknot zo hoog en zo ruw is? Een wilgenstek van circa 2,5m duimdikte duwen we in de grond. Na drie jaar wordt hij op gewenste hoogte gekapt. Drie jaar later staan er veel meer takken op en word weer gekapt. We kappen schuin en altijd een stukje hoger. In de loop van vele jaren word hij dus dikker en hoger. Daar kunnen wel 40 jaren overheen gaan. Als hij te hoog en te oud wordt valt hij van zelf om bijv, met een harde storm. Dan moet een nieuwe stek de oude gebogen, eens zo trots en machtige knotwilg vervangen.